حتي وقتي كه فراموشم كرده اي ...

حتی...

پر از اندوه يلدائی و زخم تيغ انكاريم،‌ ولی مردانه خاموشيم و از ناله سبكباريم،‌ از اين اطراف بوی التيامی بر نمی خيزد،‌ چرا ما بی سبب از زخم هامان پرده برداريم؟

ولی اون فراموش می کنه .. من میدونم..

ا تو فقط تبرجش رو دیدی؟؟؟

فراموشی واژه ای است که در اکثر اوقات ما را از درد رها می سازد و گاه تنها کور سوی احساسی نرم را برایت به ارمغان میآورد.

حالا / بیا/ بیاد ما بیاور زمانی را/
که فراموش می شویم

عاشقانه هایم را برایش نگه داشته ام
هنوز
باور میکنی؟
گاهی دلم عاشق شدن میخواهد.
عاشقی است دیگر. آنقدر غرقش میشوی که دیگر فراموش میکنی هنوز عاشقی.
هر چه هم که فرار کنی و انکار.
دیوار هایی که میسازی تو را از همه هم که جدا کنند با ساکنان کهنه ی خانه چه میکنی؟
اتاقت بوی قدیم ها را میدهد، هر چه هم که شمع بسوزانی و پرده عوض کنی ، باز هم کودک درونت همان کودک عاشق مبهوت سالهای پیش است که بود.
همه ی اینها را گفتم که بگویم دلم تنگ است
میدانی؟

راستي يادم رفت كه بگم

بيا به وبلاگم