بعضی از آدم ها بالا رفتن سن و پیر شدنشون رو باور می کنن و اون رو به عنوان مرحله ی جدیدی از زندگیشون می پذیرن؛ بعضی ها اون رو باور می کنن، اما می خوان به خودشون و دیگران ثابت کنن که پیری و جوونی فرقی با هم ندارن؛ بعضی ها اون رو باور نمی کنن و حتی احساس هم نمی کنن که تغییری اتفاق افتاده، بعضی ها هم نمی خوان باورش کنن و همه اش غصه می خورن...

پ.ن:
بی زحمت این موضوع رو خودتون به چیزهای دیگه هم بسط بدید.
پ.ن (بی ربط):
چقدر آفیس 2007 خوشگله!!!

پی‌نوشت‌ها