مسلمانان مرا وقتی دلی بود که با وی گفتمی گر مشکلی بود به گردابی چو می افتادم از غم به تدبیرش امید ساحلی بود

حافظ

--------

و باز از صدای ِ خرد شدن ِ برگ های پاییزی روی ِ سنگفرش های ِ آب کشیده ی شب های ِ بارانی بوی ِ زندگی به مشامم می رسد . و همه ی عرض ِ کوچه را به گربه ی رنگْ پریده ی حیات همسایه فکر می کنم ؛ که حتی صدای ِکلاغ هم در نمی آورم ، تا به استقبالم بیاید . و به تنهایی ِ همه ی پیاده رو ارتفاع ِ دیوارهای ِ قد بلند ِ زندگی ِ آدم ها را به سرعت رد می کنم ؛ تا کسی دغدغه ی لباس های ِ دیروز و پارسالم را - که دیگر برایشان کوچک شده ام نبیند . --------
تا آینه بیدارم ، تو به جایم بخواب !

پ.ن:
خسته ام ؛ از ...

--------