باز دلم تجربه ی روی سن بودن می خواد ...

پ.ن:
استاد ، رسیدنتون به خیر ...

--------

می دانم ! من از حادثه تنهاترم و دهانم ، هنوز بوی مرگ می دهد .

آخر چرا ،
چرا به قامت من ،
عشقی ندوخته اند ؟

پ.ن:
از صخرهه که سر خوردم ، تازه فهمیدم دلم گریه می خواد .

--------

می گویند : مرده ها ، حصاری نمی شناسند .

کاش مرده باشم
و شب ها بیایم ،
خوابیدنت را ببینم ...

--------

من و من . من به او .

من
و او .
او به من .

من و تو .
ما ...

--------

دلم گرفته لرزش ِ دستانم پَر می کشد به سوی تلفن . شماره می گیرم . . . . بوق ... بوق ... بغض ناخواسته ام جاری می شود . قطع می کنم .

دریغ که وقت دلتنگی
حرف هایم
بغض می شود و سکوت .
و می دانم
نه تو تاب بی تابی ام داری ،
نه من توان آرام ماندن .

دلم گرفته
...

--------

ثِرفَن برای قُر ...

شاید
عَگر کلاق حا ،
جایِ بحتَری عَز طیر ِ چراق بَرغ می یافطند ،
ظندگی
عَندَکی ضیباطَر می شد .

پ.ن:
این نوشته بی ارزش است ...

--------

عنوان: آرام آرام آرام آرام ِ جانت را ...

شروع :
آرام نجوا کن عشق را !
مبادا دست رغیبانت ،
به کینه ای بیالایی .

آرام نجوا کن نامش را !
مبادا گوش نامحرمی ،
به وسوسه اش بیارایی ...

پایان :
دلم
لک زده ی دیدارت ،
شب ها
چرت هم نمی زند ...

--------

می نویسم باران ، می خوانم دلتنگی ... --------
مرگ ، یا تکرار نبودن ؟ مساله این است ! --------
آنکس که بر آن گل ، اینگونه جلا داد گنجی ز تحمل ، بر اهل وفا داد

ترانه سرا : نواب صفا

--------

اگر گفته ام پیرم یا که سال هاست زنده ام ، به رسم ِ گیسوان سپید نبوده است .

پیرم !
چرا که روزگار ما ،
با زمانه ی عشق های افلاطونی
فاصله ها دارد ...

پ.ن:
تقدیم ، به نوشته ی هفدهم فروردین ماه پدرام رضایی زاده

--------

عید می شود که بیایی به دیدنم و نگاه من مدام تخمه بشکند ، که گره نخورد به نگاهت .

و باز عید می شود
که بازدیدت را پس ندهم
تا نگاهت ،
بخورد به حقیقت
که بی نگاه عبورت می کنم .

--------

برای پری ملکی – که دل تنگش آواز می خوانم

وقتی چشم هایت را می بندی
و در اوج پرواز می کنی ،
می دانم
که تو دردهایت را فریاد نمی زنی ،
می دانم
که فریاد تو
جز از عشق نمی گوید !

وقتی نگاهت را می دوزی به خواندنم
و سه تارت را می نوازی ،
می دانی ،
که درد می کشم
از دردهایم ؟
می دانی ،
که عاشقانه زیستن را
تمنا می کنم ؟!

پ.ن :
1 - مطمئنم که این شعر نبود !
2 - استاد ! سفرتون به خیر ...

--------